SOBRESAÍNTE PARA O ALCALDE POR SEMELLANTE CHAPUZA. CAMPO DE FÚTBOL DE CADRECHE OU COMO DILAPIDAR OS CARTOS.

AS CHAPUZAS DE MACEIRAS EN DO MAIOR

NOTICIA EN CANAL RÍAS BAIXASTVSB

Cada vez que indagamos na política que fai o Sr. Isaac, nos horrorizamos máis.

Dixo, en tódolos medios de comunicación, que a escola de música da Pobra a xestionaba unha asociación e que esa entidade se encargaba da contratación dos profesores

Visto que non hai ningún acordo da xunta de goberno local, que indique as condicións en que se cede a casa de Raquel Fdez. Soler, para uso dunha asociación,

Os socialistas da Pobra QUEREMOS SABER:

Que tipo de asociación é a que xestiona a música no noso Concello. No seu día xa acudimos a solicitarlle o Sr. Secretario Municipal copia dos estatutos da mesma. A resposta foi que non están na Secretaría.

Foi entonces cando preguntamos na Intervención si lle supoñía algún ingreso ou custe económico o Concello a creación desta escola de música. Non supón ningún movemento de tesoureria.

Con estes datos o que sabemos é que o Sr. Isaac cedeu un local público e tamén uns instrumentos doados por empresas particulares ó Concello, gratuitamente.

Se é certo que uns particulares obteñen beneficios económicos. A día 1 de xuño tiñan 62 alumnos matriculados, a razón de 50 euros cada un, supón un total de 3.100 euros o mes netos, xa que non soportan absolutamente gasto algún. Os gastos de aluguer de local, luz, auga, limpeza e incluso os funcionarios municipais que atenden ó público, van con cargo ó erario público.

Podese chamar escola municipal de música a unha actividade que o Concello non subvenciona, e onde os rapaces a pesar dos esforzos que fagan non van obter unha titulación académica por elo?

Que prezos paga o alumnado e se os considera o Sr Isaac comparables aos dos cursos regrados e oficiais de Boiro e Ribeira ou mais ben ós dun negocio particular En todos os conservatorios profesionais as clases de instrumento son individuais

UNHA ESCOLA DE MÚSICA MUNICIPAL BEN PLANIFICADA, ESTRUTURADA E HOMOLOGADA É UNHA IDEA QUE OS SOCIALISTAS APOIARÍAMOS SEN NINGUNHA DÚBIDA, PERO AS “CHAPUZAS” NON. E isto ten toda a pinta de ser unha CHAPUZA.

Sr. Isaac, pedimos transparencia e unha conducta irreprochable e exemplar para cos cidadáns. Deben planificar, organizar con criterios técnicos e profesionais e estructurar debidamente tódalas actividades que oferta, non dedicarse a facerlle favores a colegas ou amigos íntimos.

Con esta actitude o que fan é afundir economicamente ós profesionais que viven da música na Pobra, que pagan un aluguer dun local, a súa seguridade social, os seus impostos. Vostedes autorizan e patrocinan unha competencia desleal que os músicos profesionais da Pobra, non se merecen, xa que pagando os seus impostos están axudando a que este concello medre.

Solicitamos, dende o Grupo Municipal Socialista, copia dos estatutos de esa asociación, solicitamos asimesmo transparencia e claridade para saber si os mestres da escola de música traballan con ou sen ánimo de lucro, a onde van os cartos que saen de explotar uns instrumentos públicos e un espacio público, si pagan impostos ou si por riba teñen exención do IVA,...

Consideramos que unha escola de música non pode estar ubicada en calquera instalación, senón que debería estar nun local acondicionado para esta actividade, un dos requisitos básicos é a insonorización do inmoble e a casa Raquel F. Soler non os cumpre.

En definitiva, queremos SABER si o Sr. Isaac, sen contar cun acordo da xunta de goberno, sen dar explicacións ao Pleno, en todo caso unicamente ca complicidade da concelleira de cultura, ten disposto do patrimonio municipal para beneficiar a unha asociación que ninguén coñece nin sabe das intencións da mesma e ca desculpa de promocionar a cultura, TEN MONTADO UN “CHIRINGUITO DE AMIGUETES”.

Sería de agradecer que este equipo de goberno se preocupara polos profesionais do pobo ou polo menos que puideran competir en igualdade de condicións, que se lles ofertara a opción de dar clases ou se lles ofrecera a oportunidade de integrarse nesa asociación.

NORABOA ÓS ALUMNOS E ALUMNAS QUE REMATAN FELIZMENTE O CURSO.

Agora que rematou o curso é un bo momento para darvos a coñecer algúns dos traballos que levaron a cabo este curso alumnas e alumnos de 4º curso de ESO, no iES da Pobra do Caramiñal. ¡¡Vaia nivelazo o destes rapaces e rapazas!! O que ides ver é o resultado duns traballos da aula de Lengua y Literatura Española, acerca da obra do escritor e poeta Pablo Neruda. Din por ahí que os profes quedaron abraidos, e non é para menos. O primeiro video está inspirado no poema XV (Me gustas cuando callas...) e o outro no poema XII (Para mi corazón basta tu pecho...), do poemario Veinte Poemas de Amor y una Canción Desesperada do que fora Premio Nobel de Literatura.
¡¡NORABOA ÓS AUTORES, ACTORES E ACTRICES, GUIONISTAS, DIRECTORES ETC!!
NORABOA Ó IES ...¿E ISO QUE DIN QUE O ENSINO PÚBLICO É MALO?
ESTAMOS ORGUIOSOS DOS NOSOS RAPACES E OS ANIMAMOS A SEGUIR APRENDENDO A FACER BEN AS COUSAS.
Podédes seguir todo o feito no IES A Pobra do Caramiñal, a través da súa páxina A Tabarra Dixital

Tamén lle agradecemos ó profesorado que poña en marcha este tipo de actividades implusoras da creatividade, que ó mesmo tempo fomentan a lectura e serven para dignificar o ensino público tan denostado pola dereita, como estamos a ver, sin ir mais lonxe hoxe mesmo, co decreto que elimina a gratuidade dos libros de texto. Unha mágoa que moitos pais e nais non o tiveran en conta cando depositaron o seu voto o 1 de marzo pasado.

Quince from Colfils Bros. on Vimeo.

Conecta. Poema 12. Pablo Neruda from PabloN on Vimeo.

En homenaxe á Memoria.

Hoxe deixámosvos un video de Manuel Pazos, recibido a través da CRMHC (Comisión para a recuperación da memoria histórica). Trátase dun Videoclip de 7 minutos de duración con imaxes do proceso de recuperación dos sucesos de agosto do ano 1936, onde 11 veciños de Boimorto foron asasinados. Contén fotografías da presentación do libro de Xosé Luís Rivas "Mini", inauguración do monolito en memoria das vítimas e exhumacións no Amenal (O Pino). Montaxe realizada sobre a Elegía a Ramón Sijé de Miguel Hernández musicado por Joan Manuel Serrat. Dado a coñecer ao público na segunda Exposición da Memoria Histórica celebrada en Sigüeiro no mes de xaneiro do ano 2008.

Chousa dos mortos from abelgalois on Vimeo.

ELEGIA A RAMÓN SIJÉ
(En Orihuela, su pueblo y el mío, se me ha
muerto como del rayo Ramón Sijé, con quien
tanto quería.)

Yo quiero ser llorando el hortelano
de la tierra que ocupas y estercolas,
compañero del alma, tan temprano.

Alimentando lluvias, caracoles
Y órganos mi dolor sin instrumento,
a las desalentadas amapolas

daré tu corazón por alimento.
Tanto dolor se agrupa en mi costado,
que por doler me duele hasta el aliento.

Un manotazo duro, un golpe helado,
un hachazo invisible y homicida,
un empujón brutal te ha derribado.

No hay extensión más grande que mi herida,
lloro mi desventura y sus conjuntos
y siento más tu muerte que mi vida.

Ando sobre rastrojos de difuntos,
y sin calor de nadie y sin consuelo
voy de mi corazón a mis asuntos.

.Temprano levantó la muerte el vuelo,
temprano madrugó la madrugada,
temprano estás rodando por el suelo.

No perdono a la muerte enamorada,
no perdono a la vida desatenta,
no perdono a la tierra ni a la nada.

En mis manos levanto una tormenta
de piedras, rayos y hachas estridentes
sedienta de catástrofe y hambrienta

Quiero escarbar la tierra con los dientes,
quiero apartar la tierra parte
a parte a dentelladas secas y calientes.

Quiero minar la tierra hasta encontrarte
y besarte la noble calavera
y desamordazarte y regresarte

Volverás a mi huerto y a mi higuera:
por los altos andamios de mis flores
pajareará tu alma colmenera

de angelicales ceras y labores.
Volverás al arrullo de las rejas
de los enamorados labradores.

Alegrarás la sombra de mis cejas,
y tu sangre se irá a cada lado
disputando tu novia y las abejas.

Tu corazón, ya terciopelo ajado,
llama a un campo de almendras espumosas
mi avariciosa voz de enamorado.

A las aladas almas de las rosas...
de almendro de nata te requiero,:
que tenemos que hablar de muchas cosas,
compañero del alma, compañero.

(1 0 de enero de 1936)